मेरो लागी दशै मोबाइलको एस एम एस पढेर र फेस बुक इमेलका भित्ता भरेर बित्छ तर पनि हरेकसाल बड्ने खर्चको रेन्ज ५०००० बाट माथी नागि सक्यो । खासमा दशै नेपालीहरुकालागी चाड मात्र नभएर एक बर्षे गुरुयोजना हो । दशैमा किनेका कपडा माघको कठाँग्रीने जाडो छल्दै चैत बैशाकको खडेरी झुरिदै असारे झरिले गोदेर भदौरे हिलोले छोप्ता दसैको दिन सम्ममा नाग्गो ढाक्न नसक्ने नाजुक हुन्छ अर्को किन्नै परो । बसन्तमा रमाउने योजना बुन्नै परो त्यसैले यो दशै भनेको वार्षिक गन्तव्यको लागी प्रस्थान बिन्दु हो ।
आफै बाट बहिस्कृत दसैमा ठूले गोरेले राजाको अगाडि जोर घुडाँटेकेर टीको लगाए भने अहिले पनि अधिकांस साथीहरु दशै भनेर घर गै सक्नु भएको छ । समयको गतिले परिदृष्यमा ल्याएको परिवर्तनसगै दशैको क्रेज घटेपनि सबैको अन्तरमनले करिब एक महिना सम्म दशै दशै दशै पुकारि रहेक हुन्छ । बसमा भाडा लिदा होस या हाकीमले अडर दिदा दशै जोडेकै हुन्छ तर यि दुबै प्राणी दसैको रमझमबाट निकै पर हुन्छन् तर दशै...
यि काँम्लिस अर्थ मान्त्रीले रकमको अभाव भनेर हुनेलाई कम दिने र नहुनेसँग समानता गराउने प्रयास गरेका हुन्कि ??? कि नेपाल सरकारको ढुकुटिमा धितो रितिएर पैसा छाप्न नमिलेर यो संकट आयो ?? तर संकट चै गहिरो छ है । नहुनेले पानी खाने गाग्रो सम्म बन्धकी राखेर मान्ने चाड हो दशै नेपालीका लागि ।
आज र भोली निकै काम गर्न छ हतारो दशै दशा दुबैको होइन । यो केवल असान्तमनलाई सान्तोना दिन बाँडिने झुट्टा आस्वासनको हो ।
No comments:
Post a Comment